เวลาพูดถึง สินเชื่อเพื่อธุรกิจไทยเจ้าของกิจการหลายคนมักเริ่มจากคำถามเดียวกันครับ
ที่ไหนมีโปรไฟล์ สินเชื่ออนุมัติง่าย บ้าง
หรือไม่ก็ ถ้าจะหา สินเชื่อเงินกู้ มาเติมสภาพคล่อง ควรเริ่มตรงไหนก่อน
คำถามนี้ไม่ผิดเลยครับ เพราะในโลกธุรกิจ จังหวะเวลาแทบสำคัญพอ ๆ กับต้นทุน ยิ่งถ้าธุรกิจกำลังต้องใช้ เงินทุน เพื่อรับออเดอร์ใหม่ ซื้อวัตถุดิบ หรือเสริม เงินทุนหมุนเวียน การได้วงเงินเร็วอาจหมายถึงโอกาสที่ไม่หลุดมือ
แต่พออ่านบทความหลักของ easycashflows แล้ว ผมว่ามีมุมหนึ่งที่น่าสนใจมาก คือคำว่า ผ่านไว จริง ๆ แล้วไม่ได้แปลว่ารีบยื่น รีบขอ รีบลุ้นอย่างเดียว แต่มี หัวใจ อยู่ 3 เรื่องที่ต้องจัดให้ลงตัวก่อน ได้แก่ เลือกให้ตรงงาน, ตั้งวงเงินพอดีจริง, และกำหนดวันคืนตามรอบเงินจริงเข้า ซึ่งถ้ามองเผิน ๆ อาจดูเป็นเรื่องพื้นฐาน แต่ถ้ามองให้ลึก มันคือเรื่องที่ช่วยลดการถามกลับ ลดการแก้ข้อมูล และทำให้กระบวนการขอ กู้sme เดินได้ลื่นขึ้นอย่างมีเหตุผล
ข้อแรกคือ เลือกให้ตรงงาน
อันนี้ผมมองว่าเป็นเรื่องที่คนมักพลาดโดยไม่รู้ตัว เพราะหลายธุรกิจไม่ได้สะดุดเรื่องคุณสมบัติอย่างเดียว แต่สะดุดตั้งแต่ เลือกสินเชื่อไม่ตรงกับลักษณะการใช้เงินจริง บทความหลักสรุปไว้ชัดมากว่า ถ้าเป็นค่าใช้จ่ายถี่ ๆ ควรใช้วงเงินหมุนเวียนอย่าง OD แต่ถ้าเป็นการลงทุนระยะยาวควรไปทาง Term หรือเช่าซื้อ ถ้าเป็นงานวางบิลก็เหมาะกับแฟคตอริ่ง และถ้าเป็นสายส่งออกก็มีเครื่องมือเฉพาะทางอีกแบบหนึ่ง
ทำไมเรื่องนี้ถึงสำคัญ?
เพราะเวลาธนาคารหรือผู้ปล่อย สินเชื่อเพื่อธุรกิจ มองคำขอ เขาไม่ได้ดูแค่ว่า อยากได้เงินไปทำอะไร แต่ดูด้วยว่า รูปแบบสินเชื่อที่ขอ สอดคล้องกับลักษณะกระแสเงินสดของธุรกิจไหม ถ้าธุรกิจต้องหมุนเงินทุกเดือน แต่กลับเลือกสินเชื่อที่โครงสร้างผ่อนตึงเกินไป ก็มีโอกาสที่คำขอนั้นจะถูกมองว่าจัดโครงสร้างไม่เหมาะ แม้ตัวธุรกิจจะมีศักยภาพก็ตาม
ผมว่าจุดนี้สอดคล้องกับภาพใหญ่ของระบบการเงินไทยเหมือนกัน เพราะ ธปท. ระบุในมติ กนง. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2569 ว่า SME ไทยยังเผชิญแรงกดดันหลายด้าน ทั้งการแข่งขันสูง การเข้าถึงสินเชื่อที่ยังจำกัด และแรงกดดันจากเศรษฐกิจโดยรวม นั่นหมายความว่าในโลกจริง ผู้ขอสินเชื่อไม่ได้แข่งกันแค่เอกสารครบ แต่แข่งกันที่ ความชัดของเหตุผลและความเหมาะของโครงสร้างเงิน ด้วย
ข้อที่สองคือ ตั้งวงเงินพอดีจริง
อันนี้เป็นประเด็นที่ผมเห็นด้วยมาก เพราะเจ้าของกิจการจำนวนไม่น้อยเวลาหา เงินทุน มักคิดว่า ขอเผื่อไว้ก่อนดีกว่า เผื่อยอดขายสะดุด เผื่อวัตถุดิบขึ้นราคา เผื่อมีค่าใช้จ่ายแทรก แต่บทความหลักชี้ไว้ค่อนข้างตรงว่า วงเงินควรอิงจากการใช้จริง และเผื่อสำรองประมาณ 1015% สำหรับความล่าช้าหรือความไม่แน่นอน แปลว่าแนวคิดไม่ใช่ ขอเยอะที่สุด แต่คือ ขอให้พอดีกับการใช้จริงมากที่สุด
ผมชอบคำว่า พอดีจริง มากนะครับ เพราะมันเป็นคำที่ดูธรรมดา แต่ในมุมการวิเคราะห์สินเชื่อ มันสะท้อนวินัยทางการเงินของผู้กู้ได้ดีมาก ถ้าธุรกิจรู้ว่าตัวเองต้องใช้ เงินทุนหมุนเวียน เท่าไร ใช้ช่วงไหน และมี buffer เผื่อความเสี่ยงแค่พอเหมาะ คำขอจะดูมีน้ำหนักกว่าการตั้งวงเงินแบบกว้าง ๆ หรือใช้ความรู้สึกล้วน ๆ
ในภาพใหญ่ก็ยิ่งเห็นชัดว่าเรื่องนี้สำคัญ เพราะ ธปท., กระทรวงการคลัง และธนาคารพาณิชย์ เพิ่งผลักดันโครงการ SMEs Credit Boost ตั้งแต่ 15 มกราคม 2569 เพื่อเพิ่มโอกาสให้ SME เข้าถึงแหล่งทุนใหม่ ท่ามกลางข้อเท็จจริงที่ว่า สินเชื่อ SMEs ติดลบต่อเนื่อง 13 ไตรมาส และธนาคารระมัดระวังการปล่อยกู้มากขึ้นจากต้นทุนความเสี่ยงเครดิตที่สูงขึ้น
พูดง่าย ๆ คือ ต่อให้ตลาดมีคำโฆษณาว่าสินเชื่อธุรกิจอนุมัติไวสำหรับผู้ประกอบการดูเข้าถึงง่ายขึ้น แต่ฝั่งสถาบันการเงินก็ยังให้ความสำคัญกับ ขอกี่บาท และเอาไปใช้อย่างไร อยู่ดี ถ้าขอมากเกินความจำเป็น คำขออาจดูเสี่ยงโดยไม่จำเป็น แต่ถ้าขออย่างมีเหตุผลและเชื่อมกับแผนใช้เงินชัดเจน โอกาสที่กระบวนการจะเดินเร็วขึ้นก็มักมากกว่า
ข้อที่สามคือ กำหนดวันคืนตามรอบเงินจริงเข้า
ผมมองว่านี่เป็นข้อที่ practical มากที่สุด และหลายธุรกิจมองข้ามที่สุดเหมือนกัน บทความหลักแนะนำว่า ควรตั้งวันตัดจ่ายหลังวันรับเงินจริงเล็กน้อย ประมาณ 37 วัน เพื่อให้รอบเงินเข้าและรอบจ่ายสอดกันได้ดีขึ้น
คนทำธุรกิจจะเข้าใจเรื่องนี้ดีครับ เพราะปัญหาจริงไม่ได้อยู่ที่ ยอดขายมีไหม อย่างเดียว แต่อยู่ที่ เงินเข้าเมื่อไร ต่างหาก บางกิจการขายดี แต่ลูกค้าจ่าย 30 วัน 45 วัน หรือ 60 วัน ถ้าวันชำระหนี้มาก่อนวันรับเงินจริงทุกเดือน ต่อให้รายได้รวมดี ธุรกิจก็ยังมีโอกาสตึงมือได้อยู่ดี เพราะกระแสเงินสดมันไม่ตรงจังหวะ
และนี่คือเหตุผลว่าทำไมการวางรอบชำระให้ตรงกับ cash cycle ถึงช่วยให้คำว่า กู้sme ไม่กลายเป็นการกู้มาเพิ่มความเครียด ถ้าธุรกิจรู้รอบเงินเข้าอย่างแม่น และคุยเรื่องวันตัดจ่ายให้เหมาะตั้งแต่ต้น ภาระจะดูบริหารได้จริงมากกว่า ซึ่งไม่ใช่แค่ดีต่อผู้กู้ แต่ยังดีต่อการพิจารณาฝั่งผู้ให้กู้ด้วย เพราะมันแปลว่าธุรกิจเข้าใจวงจรการเงินของตัวเอง
ถ้าถามผมว่า 3 ข้อนี้สะท้อนอะไร คำตอบคือมันสะท้อนว่า ผ่านไว ที่แท้จริง ไม่ได้มาจากการเร่งอย่างเดียว แต่มาจากการทำให้คำขอมีตรรกะ มีโครงสร้าง และตอบคำถามสำคัญได้ตั้งแต่ต้นว่า
ขอวงเงินไปทำอะไร
ขอเท่าไรถึงจะพอดี
แล้วจะคืนจากรอบเงินแบบไหน
ซึ่งแนวคิดนี้ก็ไปในทางเดียวกับหลัก Responsible Lending ของ ธปท. ที่เน้นการให้สินเชื่ออย่างมีความรับผิดชอบ โปร่งใส และสอดคล้องกับความสามารถในการชำระหนี้ ไม่ใช่ปล่อยกู้แบบดูแค่วงเงินหรือความเร็วเพียงอย่างเดียว
สุดท้าย ผมว่าเจ้าของกิจการที่กำลังมองหา สินเชื่อเพื่อธุรกิจ ควรเปลี่ยนมุมคิดนิดหนึ่ง จากเดิมที่อาจถามว่า มีที่ไหน สินเชื่ออนุมัติง่าย บ้าง ลองเปลี่ยนเป็น เราจัดคำขอให้ชัดและเหมาะพอหรือยัง เพราะถ้าจัด 3 เรื่องนี้ได้ดี การขอ สินเชื่อเงินกู้ หรือหา เงินทุนหมุนเวียน ก็จะไม่ได้เป็นแค่เรื่องดวง หรือหวังว่าที่ไหนจะใจดีเป็นพิเศษ แต่เป็นการยื่นขอแบบที่ช่วยให้คนพิจารณาเห็นภาพธุรกิจเราเร็วขึ้นด้วย
ถ้าอยากอ่านมุมต้นทางแบบเต็ม ๆ ว่าแนวคิด ผ่านไว ในบทความหลักอธิบายไว้อย่างไร และอยากเห็นกรอบคิดที่เจ้าของกิจการเอาไปใช้ต่อได้จริง ผมแนะนำให้ตามไปอ่านบทความหลักของ easycashflows ต่อครับ เพราะบทความต้นฉบับวางประเด็นเรื่องนี้ไว้คมและตรงมาก เหมาะสำหรับคนที่กำลังจะเริ่มวางแผน กู้sme หรือกำลังมองหา เงินทุน เพื่อขยับธุรกิจแบบไม่อยากพลาดตั้งแต่ก้าวแรก
เข้าชม : 2
|
 (1).gif)
